وقتی می گیم تله ، همه یاد تله موش می افتند ، اما تله های انسانی زیادی هر روز ، ما رو به دام خودشون اسیر می کنند !

تله هایی که آدمها می سازند برای به دام انداختن سایر آدمها !

یکی از اون تله ها ، جر و بحث هایی هست که بعضی ها به هر دلیلی علاقمند به راه انداختنش هستند .

وقتی کسی با داد و فریاد و زور نمایی ، سعی می کنه  که خودش رو نشون بده....  در واقع چون نمی تونه مقابل شما قرار بگیره و از راه منطقی مشکلی رو حل کنه ، می خواد که از این طریق شما رو در دام غوغا سالاری خودش بندازه ، تا بتونه هم  روی ضعف خودش سر پوش بذاره و هم با به تله انداختن شما در این جر و بحث ، به زور ، خودش و دیگران را راضی کنه که حق با اونه !

بیاین تله ها رو دور بزنیم!

نیازی نیست وقت و اعصاب خودتون رو در یک جر و بحث بی منطق هدر بدین

فقط کافیه بگین : متشکرم ، اما من تمایلی به شرکت در این بحث ندارم !

مواظب تله ها باشید !

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 88/08/15 |

وقتی دچار نا امیدی می شوید ، چه می کنید ؟

راههای معمولی ِ افسردگی ، گوشه گیری ، بد بینی به دنیا ، خشم و پرخاش به همه کس و همه چیز و خلاصه ابزارهایی با انرژی منفی ، بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.

در این شرایط یک نیرو محرکه لازم است که دوباره ما را به همان سبک و سیاق قبل از افسردگی سوق دهد ، ولی پیدا شدن این نیرو محرکه شاید مدت زمان درازی  ، طول بکشد و ما در این مدت همچنان در مرداب نومیدی و افسردگی ، فرو  می رویم !

اما در نظر داشته باشید که یک نفر ، یک نیرو محرکه , یک عامل زاینده ی انرژی های مثبت و سازنده وجود دارد که اغلب از آن یاری نمی طلبیم !

آن نیرو ی همیشگی ، هدف داشتن است !

اگر هدف یا اهداف کوچک و بزرگ ، کوتاه مدت و دراز مدت ، در زندگی داشته باشیم ، وقتی دچار انباشت انرژی های منفی می شویم ، می توان به راحتی و خیلی خیلی خیلی زودتر از کسانی که هدف ندارند ، از این ورطه ی بد ، خارج شد !

داشتن هدف است که انسان را از یک موجود بی خاصیت، بی هویت ، بی انگیزه ، بی شخصیت ، بی استقلال ، بی اراده  ، بیمار ، ترسو ، ناامید ، وابسته ، ناتوان ، مغموم ، منفعل و..... در می آورد  ،و به او قدرتی بسیار بسیار بسیار ، زیاد می بخشد که بتواند در مقابل هر طوفانی همچنان ثابت بایستد و خم به ابرو نیاورد !

الیته فراموش نشود دچار نومیدی شدن و افسردگی امری است کاملا طبیعی ، اما اینکه تا چه مدت این حالت ، در بدن و فکر ما وجود داشته باشد ، مهم است .

اگر  دغدغه ی رسیدن به نقطه ی هدف را داشته باشیم ، در طول مسیر همچنان حرکت خواهیم کرد اما اگر هیچ هدفی نداشته باشیم ... به یک مرگ تدریجی دچار می شویم .

هدف هدف هدف

و....

 پیش بسوی زندگی !!!

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 88/07/24 |

اما عقاب باران را دور می زند... باران را رد می کند از باران عبور می کند ...

جرا که او بالای ابرها پرواز می کند !!!

این اتفاقی نیست که برای همه رخ دهد .. باید عقاب بود تا از باران عبور کرد

باید به فراتر از آنچه می پندارند رفت به بالای ابرها !!!

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 88/06/29 |

قاتل کیه ؟

گاهی یه نفر خودش، هم قاتله هم مقتول !!!

می گی چه جوری؟

وقتی یه نفر با رفتار ناشایست خودش، از جمله دروغ گفتن / بی حرمتی کردن / حسادت کردن / سخنان ناسزا زدن و .... ، با دست خودش شخصیت خودش رو نزد دیگران خورد میکنه، میشه قاتل شخصیت خودش! ...

برای جلب احترام و اعتماد دیگران نمی شه به زور متوسل شد !!! ما باید خودمون این احترام و اعتماد را ایجاد کنیم ...

با دروغ گفتن و رفتارهای بچگانه نمیشه کاری کرد که دیگران به ما احترام بذارن ... چرا که ما خودمون با نوع رفتارمون داریم به دیگران می گیم بزرک شدیم یا نه !!!

...اینجوریه که یه قاتل میتونه مقتول هم باشه ...

یعنی یه نفر خودش را با دست خودش بکشه !!! با دست خودش باعث بشه شخصیتش نزد دیگران افول پیدا کنه ...

با دست آویز قرار دادن دروغ به جای شهامت و راست گفتاری ... ترس به جای جرات ... شما قاتل شخصیت خودتون می شین ... و بعد هم به دست خودتون به قتل می رسید !!!

هرگونه استفاده از مطالب وبلاگ تنها با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 88/06/14 |

وقتی با کلمه ای ناسزا ، روبرو می شوی .

وقتی کسی با کلمات توهین آمیز خطابت می کند .

وقتی دشنام ها و حرفهای زشت و ناپسند از دهان کسی به سمت تو روانه

می شود...

ناراحت نشو ...  به دل نگیر !!!

چون اگر آن شخص اندک احترامی برای  شخصیت خودش قائل بود ، به خودش

 اجازه نمی داد تا کلمات زشت  از دهانش خارج شود و فحش و ناسزا بگوید .

 فقط نادانی او را ببخش !!! 

او خودش نیز نمی داند که چه بر سر خودش می آورد !!!

استفاده از مطالب وبلاگ تنها با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است.

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 88/05/23 |

 صداقت  ، رمز پیروزی پایدار است.

اگر می‌خواهید همیشه برنده باشید نباید دروغ بگویید.

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 88/05/09 |

شده گاهی دلت برای خودت تنگ  بشه ؟

نه... نگو خودشیفته !!! دلتنگی برای همه ی اونچه که میخواستی الان باشی و هنوز بهش نرسیدی ...دلتنگی برای اون منی که توی رویاهات می دیدی اما الان اون من ، تو نیستی  .. کسه دیگه ایه ... هنوز بهش نرسیدی ... پس ...

پس منتظری هنوزم ؟

به جز خودت انتظاری از هیچ چیز و هیچ کس نداشته باش ..

این خود تو هستی که باید انتظاراتت رو برآورده کنی ... فقط تو ...نه کسی دیگه!!! اینجوری خیالت راحته ..چون مسئولیت رو خودت به عهده گرفتی کسی نیست که مقصر بشناسیش و ناراحت بشی...!!!

متاسفم برای کسایی که همه ی عمرشونو در انتظاری بیهوده به سر می برند . انتظاری که منتظرند دیگران به اون پایان بدهند و... خودشون حتی یک قدم هم بر نمی دارند!!!

...

نه!!! بیا و یه بار هم شده دلتنگی کن واسه خودت ..  اون خودی که دوست داری باشی و هنوز بهش نرسیدی ... حالا مجبوری با سرعت بیشتر حرکت کنی تا زمان از دست رفته رو جبران کنی ...و به خودت برسی ... به خودت برس ...!!! نه فقط جلوی آینه ( خنده )

 باور کن می شه  اگه بخوایی...

حتی اگه فقط یه روز از عمرت باقی مونده باشه .. به سمت خودت حرکت کن !!! همون خود واقعی ... و از این خودی که ازش راضی نیستی جدا شو !!!

استفاده از نوشته ها با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 88/04/30 |

چارلی چاپلین : 

دنیا به قدری بزرگ است که برای همه جا هست بجای آنکه جای دیگران را بگیرید سعی کنید جای خود را بیابید.

.................................

جای تو کجاست ؟

سرگردونی بسه ... جای خودتو پیدا کن ! حتی اگه فرسنگها با جایی که الان هستی فاصله داشته باشه .. اما دلت رو بزن به دریا و سوار کشتی نجات بشو و برو به جایگاه اصلی خودت .

هیچ انسانی بیهوده به دنیا نیومده .... باید هدف خالق کائنات رو از آفرینش خودت کشف کنی ...

 باید خودتو کشف کنی  و به سمتی بری که بهترین ِ توست !

هرگونه استفاده از مطالب وبلاگ تنها با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 88/04/10 |

با عابران زخم پا و بهت چشم

با کوله باری که ، فکر بلند کردنش شانه هایمان را خم می کند

با احساسی که نمی دانیم چه وقت می گرید و چه وقت می خندد

پیمودن چقدر دشوار تر می نماید!

اما می رویم

حتی با عابران زخم پا و بهت چشم

حتی با کوله باری که فکر بلند کردنش شانه هایمان را خم می کند

و حتی با احساسی که نمی دانیم چه وقت می گرید و چه وقت می خندد

...

ما می رویم

و درختان را آبیاری می کنیم

تا ...سبزها بشکفد

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 88/03/23 |

 روزای دلگیر

 اشکای بی وقفه

رگبار حادثه....

پایدار نیست ...

همه چیز در گردشه ...

چون زمین در گردشه

پس ما که روی زمین هستیم هم ... در گردشیم !!!

بعضی وقتا نوبت زمستون میشه و بعضی وقتا نوبت بهار ما

این یه چیزه کاملا عادیه ...

 پس دیگه به خاطر غصه هات غصه نخور

دیگه واسه ناراحتیات ناراحت نشو

وقتی زمین میگرده .. بدون  روزگار تو هم که روی اون ایستادی می گرده ....

هوای ابری

روزای دلگیر

رگبار حادثه

اشکای بی وقفه

پایدار نیست

این یه چیزه کاملا عادیه !!!

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 88/03/10 |

خودت که آسون شدی ... میتونی آسون بگیری !

خودت که از سر سختی افتادی میتونی سر سختیا رو بندازی زمین !!!

سر سختی در مقابل قبول بعضی چیزایی که هست و خوشایند تو نیست اونا

رو سر سخت تر میکنه .. پس آسون بگیر .. اول هم خودت با خودت آسون باش .

 ساده بگیر ...ساده باش ..

سادگی رو میشه حتی تو دل پیچیدگیها هم داشت !!!

اینجا روی زمین همه آسونن .. همه ساده هستن ... ولی ما آدما چیزای ساده

رو هم می پیچونیم ... بعضی وقتا هزار تا پیچش میدیم که دیگه خودمون هم از

باز کردنش عاجز میشیم ...

پیچش دست خودته..

از همین حالا زیاد نپیچون که بعد هیچ جوری نشه بازش کرد !!!

هرگونه استفاده از مطالب وبلاگ تنها با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 88/02/08 |

گاهی روی دنده ی راست می یفته ..گاهی رو چپ ..

 گاهی گل میزنی .. گاهی گل می خوری ...

گاهی خوبی .. گاهی بدی

گاهی خوبم ..گاهی بدم

... آخه نه تو درختی نه من ...

نمیشه مثل درختا چندین سال یه جا بایستی و فقط ابراز حیات کنی !

میگن حتی درختا هم حس دارن .. دیگه چه برسه به ما که آدمیم ...!!!

واسه آدمایی که درخت وار نمیتونن زندگی کنن ... گاهی زندگی رو به سر بالایی

می ره گاهی رو به سر پایینی !

گاهی شیرینه ..گاهی تلخ .. گاهی گزنده ..گاه نوازنده ...

این همه تغییر و تحول توی زندگی ..مگه میشه که روی حس من و تو اثر نذاره ؟

اگه بگی نه .. میفهمم درختی .. یا خودتو به درخت بودن زدی !

نمیشه که همیشه ی خدا خوشحال و خندان و شاد و سرزنده و با حال و

با نشاط   باشی !!!

 تو که درخت نیستی !! حس داری ... ممکنه گاهی هم افسرده بشی ... گاهی

دلتنگ و بی قرار بشی .. گاهی حتی  از مرز نا امیدی هم رد بشی و... بزنی به

سیم آخر !!!

اما فرق تو و من و درخت ... فقط اینجا توی حس و حالمون نیست ... بلکه توی

قدرت اراده و تغییر دادن شرایط بد به خوبه !!!

مهم نیست اگه گاهی سر به زیر میشی و فقط سایه ها رو میبینی ..

مهم اینه که می دونی که میتونی دوباره سرت رو بالا بگیری و خورشید رو تماشا

کنی ! تماشای خورشید این موقع ها خیلی لذت بخشه ...

انگار که خودت خورشید رو آفریدی !!!

اگه لشکر غم به سرغت اومد یاد من باش .. یاد درخت ... یاد آدم بودن !!! زیاد سخت نگیر !!! همینه .. عین قانونه ... جز این هم نیست ... گاهی خوبه گاهی بد !  آخه نه من درختم نه تو !!!

هر گونه استفاده از مطالب وب لاگ تنها با اجازه ی نویسنده ی وب لاگ امکان پذیر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 88/01/20 |

مهربانی دیدن ‌ فقط با مهربانی کردن به دست می آید .

عشق چشیدن فقط با عشق چشاندن میٌسر است .

محبت دیدن تنها با محبت کردن حاصل میشود .

خوبی را خوبی... و بدی را بدی پاسخ میدهد ... هیچ گریزی نیست ...

 در طبیعت نیز هر بذری بکاری همان میوه را درو خواهی کرد ...

مهربان باش و مهربانی را بیفشان تا مهربانی های دو صد چندان را ببینی .

عاشق باش ... عشق ورزیدن را پاس بدار تا عشق را به تمامی لمس کنی .

از خودت شروع کن ...

با خودت آشتی کن  ...

خودت را دوست بدار ...

 به خودت ارزش بده ... 

تا دیگران نیز تو را دوست بدارند و ارزش نهند ...

همیشه با یاد داشته باش :

هر بذری بکاری همان را درو خواهی کرد !

هر گونه استفاده از مطالب وب لاگ تنها با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است . 

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/12/12 |

آینده یعنی یک ساعت بعد آینده یعنی فردا یعنی یک سال دیگر ... آینده یعنی تبدیل غنچه به گل !

حالا یک سوال دیگر :
 آیا نسل قدیم میتواند از نسل جدید بخواهد که مانند او فکر کند و عمل نماید ؟ آیا این نسل قدیم  است که باید به نسل جدید بپیوندد یا نسل جدید  است که باید به نسل قدیم بپیوندد ؟

پاسخ با توجه به مطلبی که در بالا آمد کاملا واضح است ... پیوستن نسل قدیم به نسل جدید یعنی رفتن به آینده ..که کاملا ممکن و عملی است .  اما اگر نسل جدید بخواهد مانند نسل قدیم فکر کند و زندگی کند .. یعنی رفتن به گذشته ! این کار عملا غیر ممکن است !
...
حتی بر فرض محال اگر رفتن به گذشته امکان پذیر باشد ... کاری عبث و احمقانه است .... دقیقا مثل اینکه یک نوزاد وقتی بدنیا می آید بخواهد بمیرد ! 
...
باید در جاده ی زندگی رو به جلو ...رو به آینده حرکت کرد ... نه رو به عقب و رو به گذشته !
 این یعنی همیشه دنده عقب رفتن ...
لطفا تا آخر عمرتان دنده عقب نروید تا دچار  مرگ تدریجی نشوید !

هرگونه استفاده از مطالب وب  لاگ تنها با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/11/27 |

بیا تا بلند فکر کنیم ...

بیا تا با صدای بلند فکر کنیم ... بلند بلند ....

وقتی بلند فکر کنیم ... :

۱- به کسی نمیتوانیم دروغ بگوییم / به خودمان هم / حتی به آیینه ها ...

۲- همیشه در اوج صداقت هستیم .. با خودمان رو راست هستیم ... و با دیگران نیز...

۳- درون و برونمان یکی است .../ ظاهر و باطنمان یکی است / حرف دل و حرف زبانمان نیز...

۴- به دیگران اجازه میدهیم.. تا در صورتی که افکارمان بد است ... ما را تصحیح کنند .. چون میدانند درودنمان را چه چیزی فرا گرفته ...

...

اگر بلند فکر کنیم... همیشه صاف و یک دستیم.... خودمان هستیم... زیبا هستیم !!!

هر گونه استفاده از مطالب وب لاگ تنها با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/11/09 |

شتاب کن ... مراقب باش تا ثانیه ها از تو زیاد جلو نزنند .

شتاب کن ... در بر بگیر همه ی آنچه را که باید در بر بگیری .

شتاب کن ... حتی اگر امواج دریا بر خلاف جهت حرکت تو حرکت می کنند !

جزیره ی تو آنجاست آن  روبرو... شتاب کن !   باید به جزیره ات برسی .

درختان جزیره تشنه اند ...  باید آبیاریشان کنی تا... برایت میوه دهند .

فقط روبرو را نگاه کن ... 

فقط به جزیره ات بنگر ...

آنجا مال توست . فقط مال تو !

همه ما یک جزیره داریم که باید به آن برسیم و هرگونه که دوست داریم در آن

زندگی کنیم !

مگذار تا جزیره ات سرگردان شود ! 

شتاب کن ... با  ثانیه ها  رقابت کن و آنها را پشت سر بگذار و سرعت بگیر ...

حتی اگر امواج دریا بر خلاف جهت حرکت تو حرکت می کنند !

شتاب کن !

شتاب کن !

هرگونه استفاده از مطالب وب لاگ تنها با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/10/11 |

وقتی کلامی  راجاری کردی ارتعاشی می سازی

و ارتعاش تو موجی می سازد در دل مخاطب !

گاهی  این موج می تواند کسی را به زیر برد و...  گاه به اوج!

اولین کسی  که به همراه این موج به بالا یا به پایین میرود خود تو هستی ! 

مگذار موج کلامت تو را به نزول سوق دهد ...

اگر نمی دانی نگو !

اگر می دانی به بهترین شیوه بگو ... !

 باید همواره زیبا ترین هایت را بر زبان آوری ! حتی به هنگامه ی خشم !

آنچه را که کلام تو جاری میسازد .. همه ی آنچیزی است که تو در آن لحظه هستی!

بگذار تا  فقط خوبیهایت جاری شود ...

از انعکاس تیرگیها بر آینه ی دل مخاطبت واهمه داشته باش ...

چرا که این  تیرگیها گسترش می یابد !

.... پس تو به نوبه ی خودت مگذار که جهان تیره و تار شود !

همیشه زیباترینهایت را جاری کن !

هرگونه استفاده از مطالب وب لاگ با اجازه نویسنده امکان پذیر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/09/19 |

آرزوت می رسونی !

هیچ کس درون تو نیست ... هیچ کس به جای تو نیست ...

این فقط  خود تو هستی که همیشه با خودت هستی !!!

پس از خودت باید حساب ببری ... اگه قولی به خودت دادی باید عملیش کنی !!!

و فراموش نکن که تو یک جزء هستی از کل !!! وقتی چیزی در تو جاری میشه در

واقع در کل هم جاری میشه ...  اما  در عین حال این فقط خود تو هستی که

 میتونی حرکت کنی و دست به عمل بزنی .

 وقتی آروزیی می کنی ... همه ی جهان منتظره تا تو برای رسیدن به آرزوت

دست به کار بشی !!!

پس منتظر چی هستی ؟ منتظر کی هستی ؟

تو یعنی همه !!! این کافی نیست ؟

هر گونه استفاده از مطالب وب لاگ با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/09/02 |

 در صفحه ی موفقیت آن لاین شماره ۱۵۳  با یه اشتاباه کوچولو گزیده ی از اصل مقاله ی راز جهانی شدن به جای پست جهانی شویم چاپ شد که من حالا اصل مقاله را اینجا می ذارم ...

جهانی باش و جهانی فکر کن !

رازِ جهانی شدن، گذشتن از روزمرِّگیهاست .

گذشتن از بیهوده ها و چیزهای بی ارزش است و اندیشیدن به افقهای تازه .

رازِ جهانی شدن دراین است که تو دنیایت را بزرگتر کنی ...

وسعتِ دید چشمهایت را وسیع تر کنی ...

از هویتِ ناچیز و غالب تنگ وجودِ اکنونت،  به هویتی برسی با ظرفیتِ پذیرشِ بالا!

ظرفیتِ تو بیش از این چیزی است که تا کنون بوده ...

فراتر از چشم و هم چشمی و حسادت و کینه توزی !

ظرفیتت را بالا ببر !

از مرزِ تنگ نظری ها عبور کن !

سعی کن خودت را از شرِّ محدودیتهایی که باعث خشم و ناراحتی در تو می شود نجات دهی .

جهانی شدن یعنی که تو، انسانی هستی فراتر از شغل و مقامت .

فراتر از آدرسِ خانه و میزان ِ دارایی هایت .

دنیا به خانه ی تو و همسایه ی دیوار به دیوارت خلاصه نمیشود .

دنیا بزرگتر و فراتر از این است که تا کنون می اندیشیدی .

جهانی شدن را آغاز کن تا از پوچ نگریها رها شوی !

جهانی شدن یعنی که تو تنها نیستی .

یعنی که تو به جهانِ هستی متصلی !

یعنی سلولهای بدن تو با همه ی جهان در ارتباط است !

به ستاره ها نگاه کن و جهانی شدن را تجربه کن !

بزرگ بیندیش !

بگذار تا افکارت رشد کند .

اجازه نده انسانهای حقیر و ناچیز تو را به سوی خشم بکشانند ، نا چیزها را رها کن و بزرگ شو .

جهانی شو !

 آنگاه دیگر از غیبت و بد گویی لذت نمی بری !

هرگز حسادت نمی کنی ، هیچگاه کینه ای به دل نمیگری !

هیچگاه در زندگی خصوصی مردم تجسس نمی کنی !

جهانی شو ! تا برای یک لقمه نان ِ بیشتر، سر کسی کلاه نگذاری !

جهانی شو !  تا بدون هیچ چشم داشتی  به همه ی موجودات زنده کمک کنی !

جهانی شو ! تا از یک بُعدی بودن خارج شوی !

آنگاه در همه ی لحظات زندگیت خدا را لمس می کنی!...

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/08/11 |

برای رسیدن فقط یک ارده ی محکم و استوار لازم است .

چیزی سرسخت تر از اراده ی انسان وجود ندارد .

اگر از این راه نشد راه دیگری را امتحان کن .  برای پیمودن راه که فقط یک جاده نیست . 

زمین گرد است و به تعداد شعاعهایی که میتوان برای کره ی زمین تصور کرد راه وجود دارد .

پس  برای رسیدن به مقصد بینهایت راه وجود دارد .

فقط باید برخیزی .

کار را باید انجام داد .

با حرف زدن و تصور کردن عملی صورت نمی گیرد . باید تلاش کرد . تلاش ... تلاش و تلاش ...

با ارده به پیش برو .

به دنبال هر چه که باشی بدست می آوری . راز آن در سر سختی ارده ی توست !

هرگونه استفاده از مطالب وب لاگ تنها با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/07/30 |

از حالا پس از ۸ روز بر خواهم گشت !

شاد باشید

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/07/21 |

دنیا بزرگتر از محدوده ی محله و شهر ماست !

جهان وسیع تر از دید چشمهای ماست !

کمی بزرگ شویم . جهانی شویم . جهانی بیندیشیم !

از تنگ نظری و کوته فکری دست بکشیم .

افکارمان را بلند کنیم .

اجازه ندهیم در مرداب روز مرگی بپوسیم .  زنده بودن به حرکت کردن است .

خودمان را با  محله ی زندگی و شغلمان تعریف نکنیم .

به چیزهای بزرگتری فکر کنیم نه به حسادت ورزیدن و کینه توزی  و غیبت کردن !

مهربانی را با همه ی موجودات جهان تقسیم کنیم نه فقط به چند نفر دور و بر خودمان . !!

کمی جهانی شویم !

هرگونه استفاده از مطالب وب لاگ تنها با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/07/04 |

مثل باران باش ... از بلندی ها ببار ...روی خشکی و آب ...

وقتی میباری فقط به بارش فکر کن نه به کجا باریدن !

مثل کوه باش ...استوار و قوی ... ولی آرام و صبور ...

 سکوت کن...  مثل کوه که ساکت است چون نیازی به گفتن ندارد...

مثل دریا باش ...انعکاسی از آبیِ  آسمان را در سطح ِ وجودت به نمایش بگذار...

 واجازه بده امواج زود گذر از این سطح بگنرند تا به ساحل برسند ...

مثل سنگ باش ...  به این آسانی ها نشکن !

مثل پرنده باش ....فقط پرواز کن ... و با پرواز  از بدبه خوب کوچ کن ! 

مثل یک مورچه تو هم هرگز نا امید نشو .. هرگز دست از تلاش بر ندار ...

حتی اگر هزار بار به زمین خوردی برای بار هزارو یکم بلند شو !

 هرگونه استفاده از مطالب وب لاگ باید با اجازه ی نویسنده همراه باشد .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/06/28 |

باز هم ادامه ی همون جاده ی سبز با یه عالمه خورشید  

این جاده سفری است بی انتها ، چون عشق بی انتهاست !

.. ما مهمون یکی از آبی ترین سفره ها بودیم ..

آغازی  برای جشنِ گل نشینی ..

....

چقدر خوبه دیدن دلای زنده و چه نیرویی می گیری از این همه جاری بودن !

...

جلسه ی دوم وبلاگ نویسان در  دو هفته نامه ی موفقیت بود ...

روز شنبه 16 شهریور سال 1387

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/06/19 |

اینجا خندیدن همیشگی و از ته دله ...

اینجا گریه ها زود تموم میشه ...

اینجا  برای کینه و نفرت در فرهنگ لغات و احساساتش تعریفی نیست !  

اینجا فرصتی برای حسادت نیست .

اینجا همه چیز زیباست و زشتی معنا نداره . 

اینجا کسی به کسی دورغ نمیگه ! 

اینجا آسون و بی دغدغه میشه همه ی احساسات رو بیان کرد . 

اینجا دنیای کوچیکتر هاست ... 

جایی که مرزی در میون نیست .. 

همه خوب هستن چون بدی هنوز به دنیا نیومده ...

چون همه چیز از روی غریزه ی انسانیه ...  

هنوز دل ها آلوده نشدن !

هنوز نا مردی پا به عرصه نذاشته ! هنوز همه چیز ساده ی ساده هست ...

اینجا جای قشنگیه ... پر از عشق و دوست داشتن پر از انسایتی والا!!! ...

هر چند مال کوچیکتر هاست ولی باید الگوی بزرگتر ها باشه !!!

هرگونه استفاده از مطالب وب لاگ تنها با اجازه ی نویسنده امکان پذبر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/06/18 |

-    به استقلال فردی دیگران احترام بگذاریم و این اجازه را به آنها بدهیم که اگر نیاز داشتند، مدتی از ما فاصله بگیرند و تنها باشند و این قضیه را به حساب کم محلی آنها نگذاریم .

-   اگر به هنگام داشتن یک درخواست از دیگران، با پاسخ منفی آنها روبرو شدیم ناراحت نشویم .

-   به سلیقه و طرز فکر متفاوت دیگران احترام بگذاریم و انتظار نداشته باشیم همه مطابق میل ما  باشند.

-   در ازای عشق و محبتی که به دیگران  میدهیم انتظار جبران متقابل از آنها را نداشته باشیم، بلکه محبت خود را بدون قید و شرط به دیگران ابراز کنیم .

-  اگر شخصی یک مرتبه لطفی در حق ما کرد توقع نداشته باشیم که او باید همیشه برای ما این کار را  بکند  و این امر را جزء وظایف او به حساب نیاوریم .

-  افرادی را که با آنها ارتباط داریم با یکدیگر مقایسه نکنیم و این نکته را به خاطر داشته باشیم که همه مثل هم نیستند .

-   هیچگاه سعی نکیم که رفتار و شخصیت کسی را عوض کنیم بلکه دیگران را هما نگونه که هستند با تمام خوبی ها و بدی هایشان قبول کنیم .

هرگونه استفاده از مطالب وب لاگ با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/06/06 |

كس نمیداند كدامين روز می‌آيد

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/06/01 |

شاید ا مشب

پشتِ این ابرِ غلیظ

چشمه ای از خورشید

چشمکی بر من زد

جوششی بر پا کرد

تابشی از امید

در دلم تابان شد

شاید امشب، شبِ آخر باشد

شاید آغازِ سحر،  این باشد

وقتِ روییدنِ پرواز

وقتِ باریدنِ آغاز

ساعتِ خندیدن

شاید امشب باشد

که طلوعِ خورشید

آمده تا شب را

به عدم بسپارد !

 هرگونه استفاده از مطالب وب لاگ با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/05/20 |

نامیرا باشیم در عشق ورزیدن... نه به یک نفر که به همه ی جهان هستی .

بینا باشیم در تک تک ثانیه ها که از دل همین  ثانیه هاست که میشود گوهر گرانبهایی را بیرون آورد .

شنوا باشیم به آهنگِ موزون طبیعت،که با الهام از این سمفونی زیباست که میتوانیم خلق کنیم آنچنان که شایسته ی ماست .

باشیم ... خوب باشیم .

زندگی را هر روز با دریچه ای تازه ببینیم تا گرد و غبار کهنگیهای کسالت بار بر آیینه ی آن نیفتد ...

تغییر در جهت مثبت را از اصول زنده بودن بدانیم .

 تغییر در جهت مثبت را از اصول زنده بودن بدانیم.

پیش بسوی نو شدن .... گذشتن از هر چه کهن

پیش بسوی روبرو .... رسیدنی به آرزو

پیش بسوی طیف نور .... سوار موج پر غرور

پیش بسوی فکر ِ تر .... تا به خدا روانه تر

هر گونه برداشت از مطالب وب لاگ تنها با اجازه نویسنده امکان پذبر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/05/13 |

هنوز تا آخر جاده فرصتی هست ..  (جاده ی زندگی رو می گم )

اگه تا به حال از اون لذت نبردی ...  اگه به جای دیدن قشنگی های جاده سرت توی لاک خودت بوده و

مدام فکر گذشته و آینده رو میکردی...  اگه نشده واسه خودت زندگی کنی

اگه نتونستی هنوز به آرزوهات برسی .. حتی اگه فکر میکنی خیلی وقت هدر دادی...

 اصلا مهم نیست ..

باور کن اصلا مهم نیست .. کافیه از همین حالا شروع کنی .. کافیه از حالا یه تغییر عمده توی شخصیتت

ایجاد کنی .. بشی اونی که میخوای نه اونی که تا حالا بودی و ازش لذتی نبردی ...

هیچ کاری نداره فقط کافیه یه تغییرات اساسی توی شخصیتت توی طرز فکرت توی بیان و اعمالت ایجاد

کنی . هنوز تا آخر مسیر فرصت هست نا امیدی که نداره ...

هرگونه برداشت از مطالب وب لاگ با اجازه ی نویسنده امکان پذیر است .

نوشته شده توسط آناهیتا مستاجران در 87/05/03 |